TANIE ZAKUPY MARAKESZ
SUK, MECZETY, PAŁACE ZWIEDZANIE MARAKESZU

MARAKESZ ZAKUPY NA SUKU

Jemma el Fna to serce i główna atrakcja Marakeszu. Niektórzy wręcz uważają, że bez niego Marrakesz byłby tylko jednym z wielu marokańskich miast. Trzeba go odwiedzić koniecznie wieczorem. Bo póki słońce jest wysoko nad horyzontem, najbardziej znany plac w Afryce pogrążony jest w letargu. Widać tylko stragany ze stosami poukładanych w piramidy pomarańczy i stoiska z suszonymi owocami daktyle, figi, morele sprzedawane są od rana. Po wielkim pustym placu w Marakeszu spacerują też przez cały dzień odziani w czerwone stroje i kapelusze z dyndającymi kolorowymi chwościkami nosiwodzi. Obwieszeni są metalowymi miseczkami, do których nalewają wodę ze skórzanych bukłaków.

Marrakesz leży na rozległej równinie, zamkniętej od południa tym potężnym łańcuchem górskim. Miasto otoczone jest potężnymi murami. Okalają medinę, starą część Marrakeszu, wpisaną na listę światowego dziedzictwa kultury UNESCO. 16 kilometrów umocnień z 20 bramami i 200 wieżyczkami zaczęto budować w XII wieku, niedługo po tym jak Jusef ben Tasz-fin z berberyjskiej dynastii Almorawidów założył tu pierwszą warowną osadę. Rozbudowywany i upiększany przez sułtana Marrakesz stał się szybko ważnym ośrodkiem artystycznym i kulturalnym. Szczyt rozwoju miasta nastąpił za panowania jego syna. Powstawały wtedy pałace, łaźnie i system podziemnych kanałów irygacyjnych, które do dziś dostarczają wodę do wspaniałych ogrodów. Mury w kolorze ochry wybudowane są z wysuszonej na słońcu gliny, tradycyjnego budulca w Maroko. Ale nawet współczesne budynki Marakeszu są pomalowane na kolor rdzawo-czerwony. Podobnie jak setki lat temu, nadal uważa się, że kolor ten przynosi szczęście. Każde miasto Maroka ma swoją barwę, Marrakesz jest czerwony.

Najbardziej egzotyczna jest wyprawa na suk w Marakeszu. Najlepiej wybrać się na bazar wczesnym popołudniem. O tej porze promienie słońca wpadają przez boczne okienka targu, oświedając wnętrze tajemniczymi smugami. Suk w Marrakeszu jest imponujący. Dzieli się na kilka targów tematycznych, a plątanina uliczek łączących poszczególne części jest istnym labiryntem. Znalezienie czegokolwiek bez przewodnika jest tylko kwestią przypadku. Skorzystanie z usług miejscowego cicerone nie wiąże się z dużym wydatkiem, ale można też bez obaw krążyć po targu samodzielnie. Trzymając się głównych ulic, prędzej czy później uda się dojść do którejś z bram miejskich. Bliżej Jemma el Fna sprzedaje się pamiątki i towary przeznaczone dla turystów. Im dalej w głąb targu, tym bogatsza oferta mydła, jedzenie, olejki, przyprawy, skóry, ubrania, torby, buty, meble. W labiryncie bazaru poukrywane są stanowiska rzemieślników. W jednej z uliczek pracują szewcy. Szyją babouche tradycyjne skórzane męskie pantofle ze spiczastymi noskami. Obok krawcy terkoczą maszynami do szycia. Kawałek dalej w mrok zaułka lecą snopy iskier tu mozolą się kowale i płatnerze. Gdzie indziej nad przejściami suszą się zwoje świeżo ufarbowanej kolorowej wełny. W jednej z części bazaru jeszcze na początku XX w. był targ niewolników. Dziś sprzedaje się tu dywany i owcze skóry. Na suku w Marakeszu każdy turysta znajdzie oryginalną pamiątkę z Maroka.